Przejdź do treści

Pomiar U in situ na ścianie z PScoat: co pokazuje, a czego nie

W dniach 6 i 7 września 2026 r. na historycznej ścianie masywnej z powłoką PScoat o grubości ok. 0,5 mm rejestrowano współczynnik U przez niespełna dwanaście godzin. Raport z pomiarów PSC-U-2026-001 dostawcy podaje dla dwugodzinnego okna analizy wartość średnią 0,140 W/(m²K). Raport ujawnia układ pomiarowy i warunki brzegowe.

Obiekt pomiaru i układ pomiarowy

Obiekt pomiaru historyczna masywna ściana zewnętrzna, powlekana w kwietniu 2025 r.; punkt pomiarowy na zwykłej powierzchni ściany, ok. 1 m obok okna
Układ ściany, od zewnątrz do wewnątrz powłoka PScoat, ok. 5 mm zaprawy zbrojącej z siatką, tynk cementowy lub cementowo-wapienny, trójwarstwowy mur z cegły pełnej, od wewnątrz tynk cementowy z akrylową farbą ścienną
Powłoka ok. 0,5 mm; według raportu „Basic B + PSC Build (stan 2024)”, ok. 18 l na ok. 35 m²
System pomiarowy Testo 635-2 z zestawem do pomiaru wartości U, rejestracja ciągła
Okres 06.09.2026, godz. 20:57 do 07.09.2026, godz. 08:54 (11 h 57 min), 42 978 zbiorów danych nadających się do analizy
Warunki brzegowe ogrzewanie wyłączone, okna zamknięte, po godz. 23:00 brak ruchu osób w pomieszczeniu; temperatura pomieszczenia na początku ok. 26 °C
Wielkości mierzone temperatura wewnętrznej powierzchni ściany, powietrza wewnętrznego i powietrza zewnętrznego

Co zmierzono

Okno analizy Wartość średnia Mediana Odch. std. Min. Maks.
godz. 01:15–03:15 0,140 0,139 0,016 0,111 0,177
od godz. 05:00 do końca pomiaru 0,195 0,183 0,044 0,105 0,293

Wszystkie wartości w W/(m²K), źródło: tabela w raporcie z pomiarów. Początek rejestracji nie jest uwzględniony: czujnik zewnętrzny znajdował się początkowo jeszcze wewnątrz pomieszczenia, przez co obliczona wartość U była wyraźnie zbyt wysoka. Raport traktuje tę fazę jako fazę konfiguracji, a nie wartość wynikową ściany.

Liczba zależy więc od wybranego okna analizy: 0,140 W/(m²K) w pierwszej, 0,195 W/(m²K) w drugiej fazie analizy.

Wyprowadzona wartość porównawcza lambda

Z wartości U raport wylicza wstecznie równoważną wartość przewodności cieplnej powłoki. Jako wartość wyjściową ściany przyjmuje U = 1,60 W/(m²K), „zwyczajną, fachowo wiarygodną wartość odniesienia”.

Przykład obliczeniowy w raporcie używa U = 0,20 W/(m²K): opór całkowity 5,000 m²K/W, minus 0,625 m²K/W niepowlekanej ściany, pozostaje 4,375 m²K/W; podzielone przez grubość 0,5 mm daje to ok. 0,000114 W/(m·K). Bezpośrednie obliczenie wsteczne daje 0,000077 W/(m·K) z pierwszego i 0,000111 W/(m·K) z drugiego okna. Raport zaokrągla do ok. 0,0001 W/(m·K) i wyjaśnia, że ta wartość nie jest parametrem materiałowym wyznaczonym w laboratorium.

Rachunkowo obowiązuje λ = d / ΔR: przy tym samym zmierzonym oporze dodatkowym wartość dla dwa razy grubszej warstwy byłaby dwa razy wyższa. Taka wartość porównawcza należy więc zawsze do badanej grubości i badanego elementu budynku.

Ocena

Raport dokumentuje jedną ścianę przez niespełna dwanaście godzin i rozumie się jako analiza techniczna; nie zastępuje akredytowanego badania laboratoryjnego, certyfikacji ani oceny nadzoru budowlanego. Raport zaleca techniczne sprawdzenie przeniesienia na inne układy ścian. Jak zasadniczo oceniać pomiary in situ, opisuje dla termografii artykuł Co dowodzi obraz termowizyjny – a czego nie.


Źródła